Garibanın davası mı olur? Gariban garibandır ne davası; isterse dava dava diye yollara düşsün düştüğü yollarda 10 çift ayakkabı eskitsin, bir arsa parası harcasın garibanın davası olmaz.
Rantçı
insan gelir onun davasını elinden alır. Garibanın reklamımı olur. Basamak ve konum olarak yüksek
insan gelir onun reklamını piyasadan kaldırır. En can dediği arkadaşları onu terk eder gider. Eski,
sağlam birkaç arkadaşı ile gariban hayata tutunur. Hayata tutunur tutunmasına da gariban… Bu bozuk
düzende depresyona girer. Depresyondan çıkması gerçekleri görmesi de yine hayat mücadelesi
vermek zorunda olacağı içindir. Yoksa gariban garibandır düze çıkmamıştır. Peki gariban garibanlığı
kendisi mi tercih etmiştir. Tabi ki hayır, kendisi dışında olan bir takım olaylardan dolayı gariban
olmuştur. Hay şu atalar ne büyük insanlarmış. Allah hepsinden razı olsun. Ne demiş atalar “Garibanın
tavuğu tek tek yumurtlar. ”Ne kadar doğru ne kadar güzel, gerçek bir söz… Evet tavuk tek tek
yumurtlasın yumurtlamasına da garibanın yumurtalarının arasına bir tane de olsa haram yumurta
eklenmesin ister. Gidip komşunun kümesinden yumurta çalarak veya başka tavuğun kendi kümesine
girerek oraya yumurtlamasına asla göz yummaz. Diyeceğim o ki garibanın birinci davası helal yemek,
İkinci davası doğru olmak, Üçüncü davası yalan söylememek olur. Bu özellikler bile onun toplumda
kabul görmemesi için yeterli olabilir; özellikle bozulmuş ve asimile olmuş toplumlarda bunun aksi pek
görülmemiştir. Konuyu sağa sola saptırmadan şunu iyice belirtiyorum gariban ortalarda çırpınsın,
çabalasın isterse ters takla atsın veya daha açık konuşayım ağzıyla kuş tutsun. Ama bir tane zengin
müteahhit veya bir tane sürekli üstlerine yaranmış ama alt tabaka insanları görmezden gelmiş insan
kadar, etki sağlayamaz. İstediği en iyi sosyal çevreyi yapsın, insanlar onun için deliye dönsün,
sofralarını, gönüllerini açıp dert ortağı yapsın bunların hiçbiri işe yaramayacaktır.
Herkes hakkettiğini illaki görecek ya bu tarafta ya öbür tarafta ilahi adalet asla şaşmayacak. O
yüzden içimiz rahat, gönlümüz huzur dolu olsun. Ne diyor Peygamber efendimiz bir hadisinde
“İstemez misin ya Ömer, dünya onların ahiret bizim olsun?” Bu sözler bile insana güç, kuvvet katarken
neyin peşindedir insan oğlu… Zaten tüm insanlar garibandır… Önemli olan manevi zenginlikleri
görebilmekte yatıyor diye düşünüyorum. Manevi zenginliği olmayan, peygamber efendimiz
Hz.Muhammed Mustafa (S.A.V) sünnetlerine uymayan veya bir kaçını bile uygulamayan veya nefsi
yüzünden bu yolu tercih etmeyen insanlar gerçek garibanlardır. Ve bu garibanlığın dönüşü daha
zordur. Garibanlık bulunduğu konumun mevkiinin hakkını verememektir. Garibanlık doğrunun
yanında olamamaktır. Garibanlık, boş boş gezmektir, garibanlık, liyakat ile çalışmamaktır, garibanlık
üretmemektir. Garibanlık, gücünü aldatıcı yönde kullanmaktır. Garibanlık, hırslarına egolarına
yenilmektir. Garibanlık, şeytanla işbirliği yaparak Allah’a yakışmayan işlerle meşgul olmak ve boş
hayaller peşinde koşmaktır.
Selam ve dua ile
Bedriye ARIK ÇAMBEL
insan gelir onun davasını elinden alır. Garibanın reklamımı olur. Basamak ve konum olarak yüksek
insan gelir onun reklamını piyasadan kaldırır. En can dediği arkadaşları onu terk eder gider. Eski,
sağlam birkaç arkadaşı ile gariban hayata tutunur. Hayata tutunur tutunmasına da gariban… Bu bozuk
düzende depresyona girer. Depresyondan çıkması gerçekleri görmesi de yine hayat mücadelesi
vermek zorunda olacağı içindir. Yoksa gariban garibandır düze çıkmamıştır. Peki gariban garibanlığı
kendisi mi tercih etmiştir. Tabi ki hayır, kendisi dışında olan bir takım olaylardan dolayı gariban
olmuştur. Hay şu atalar ne büyük insanlarmış. Allah hepsinden razı olsun. Ne demiş atalar “Garibanın
tavuğu tek tek yumurtlar. ”Ne kadar doğru ne kadar güzel, gerçek bir söz… Evet tavuk tek tek
yumurtlasın yumurtlamasına da garibanın yumurtalarının arasına bir tane de olsa haram yumurta
eklenmesin ister. Gidip komşunun kümesinden yumurta çalarak veya başka tavuğun kendi kümesine
girerek oraya yumurtlamasına asla göz yummaz. Diyeceğim o ki garibanın birinci davası helal yemek,
İkinci davası doğru olmak, Üçüncü davası yalan söylememek olur. Bu özellikler bile onun toplumda
kabul görmemesi için yeterli olabilir; özellikle bozulmuş ve asimile olmuş toplumlarda bunun aksi pek
görülmemiştir. Konuyu sağa sola saptırmadan şunu iyice belirtiyorum gariban ortalarda çırpınsın,
çabalasın isterse ters takla atsın veya daha açık konuşayım ağzıyla kuş tutsun. Ama bir tane zengin
müteahhit veya bir tane sürekli üstlerine yaranmış ama alt tabaka insanları görmezden gelmiş insan
kadar, etki sağlayamaz. İstediği en iyi sosyal çevreyi yapsın, insanlar onun için deliye dönsün,
sofralarını, gönüllerini açıp dert ortağı yapsın bunların hiçbiri işe yaramayacaktır.
Herkes hakkettiğini illaki görecek ya bu tarafta ya öbür tarafta ilahi adalet asla şaşmayacak. O
yüzden içimiz rahat, gönlümüz huzur dolu olsun. Ne diyor Peygamber efendimiz bir hadisinde
“İstemez misin ya Ömer, dünya onların ahiret bizim olsun?” Bu sözler bile insana güç, kuvvet katarken
neyin peşindedir insan oğlu… Zaten tüm insanlar garibandır… Önemli olan manevi zenginlikleri
görebilmekte yatıyor diye düşünüyorum. Manevi zenginliği olmayan, peygamber efendimiz
Hz.Muhammed Mustafa (S.A.V) sünnetlerine uymayan veya bir kaçını bile uygulamayan veya nefsi
yüzünden bu yolu tercih etmeyen insanlar gerçek garibanlardır. Ve bu garibanlığın dönüşü daha
zordur. Garibanlık bulunduğu konumun mevkiinin hakkını verememektir. Garibanlık doğrunun
yanında olamamaktır. Garibanlık, boş boş gezmektir, garibanlık, liyakat ile çalışmamaktır, garibanlık
üretmemektir. Garibanlık, gücünü aldatıcı yönde kullanmaktır. Garibanlık, hırslarına egolarına
yenilmektir. Garibanlık, şeytanla işbirliği yaparak Allah’a yakışmayan işlerle meşgul olmak ve boş
hayaller peşinde koşmaktır.
Selam ve dua ile
Bedriye ARIK ÇAMBEL
